خواب

خاهم که 1 بربائی مرا

زین زندان غم رهایی مرا

چند روزی به غم و شادی 

گذشت اما چه حاصل مرا

پیر مغان تا به مرا یاد داد

بشکست و بر باد داد مرا

ننگ است داشته ام بر تو ای دوست

لیک تخم رسمیست که فلک داده مرا

گرچه من خاکم و خاک پرست

گر صبح دمد همه نور بینی مرا

فردا که شود سبز وخرم صحرا

در پی خوبان دویدن چه حاصل مرا

کشم آهی و سوزم جانی 

تا که شود پیدا راهی مرا

دوستان از گناه من مسکین در گذرید

که فلک رنج آمرزش ساخت مرا

گر سکوتم همی رنجد ترا عفو بنما

زانکه شمعیست در سکون بهتر سوزد مرا